كاراته با فرهنگ ايراني

هرگز نمي توان كاراته ايران راخاموش فرض كرد، زيرا اين هنر رزمي نزد بسياري از ايرانيان در جوش و خروش است و با همين آگاهي و تفكر، علاقه مندان فراواني در خاك وطن با اين ورزش زيبا آشنايي دارند. اين آشنايي ريشه در فرهنگ ايران دارد. در بطن فرهنگ ما ايراني ها احترام به بزرگ تر و ايجاد يك نظم خاص نهفته است و همين مساله، كاراته را در ايران نهادينه كرده است. البته هنر زيباي كاراته، يك سنت ژاپني به مفهوم هنر «دست خالي» محسوب مي شود.

ذهن ما ايراني ها سرشار اين معناست كه وقتي آن را با فرهنگ اصيل كشور خود گره مي زنيم به خوبي مي توانيم كاراته را به فرهنگ ايراني در تمام دنيا ارتقا دهيم. در سرزمين عزيزمان ايران، استعدادهاي سرشاري با پتانسيل هاي بالايي وجود دارند كه بايد توجه بيشتري به آنها شود. اين افراد مي توانند بهترين سفيران انتقال كاراته ايراني به دنيا باشند. يعني افرادي كه توانايي دارند تا اين سنت ژاپني را با ايده و انديشه ايراني جهاني كنند.

اساتيد بزرگي در ايران وجود دارند كه هيچگاه ديده نشده اند و تنها به تعداد معدود شاگردان خود كه در گوشه يي پرورش داده اند عشق ورزيده اند و به ظاهر فرهنگ كاراته ژاپن را تبليغ كرده اند اما در باطن سبكي را شكوفا كردند كه هرگز اساتيد ژاپني در ك خاصي از آن نداشتند. به عبارتي بايد علم شخصي و خود جوش اين استعدادها جدي گرفته شود. به يقين نحوه رفتار و عملكرد مديران براي رسيدن به اين مقصد بسيار مهم است. كاركرد اين مديران حتما بايد طبقه بندي كاراته كاهاي ايراني خارج يا داخل را برچيند. به اين مفهوم كه بايد حركت در مسيرهاي تكراري ميان گروه هاي داخل و خارج مسدود شود تا به جاي اين رفتار و نگاه بيهوده نيروهايي كه به هيچ جرياني تعلق ندارند بتوانند خود را بهتر نشان دهند و بهتر ديده شوند.

چنين چيزي البته نياز به تفكر و انديشه و احساس ايراني دارد. هنر كاراته نسبت به بسياري از رشته هاي ورزشي بي حاشيه تر است اما روح قوي تري دارد. اين واقعيت را همه هنرجويان اين رشته مي توانند نشان دهند. يكي از انتقادهايي كه در چند سال گذشته به مديريت كاراته مي شد وجود مديراني بود كه سررشته يي از كاراته نداشتند ولي در حال حاضر مديريت اين رشته در فدراسيون از اهالي كاراته است. اين خود يك فرصت است كه مي تواند كاراته ايراني را به مقصد برساند. شك نبايد كرد كه منتقدين نيز بايد با نگاهي مثبت اين فرصت را مورد ارزيابي و بررسي قرار دهند.

اين روند مي تواند فضا را براي بهبودي كاراته مثبت كند و تمام نيروهاي انساني نيز مي توانند در چنين فضايي به واقعيت هاي كاراته نزديك تر شوند. شايد بشود در يك جمله گفت كه اگر همدلي وجود داشته باشد و اگر دلسوزان كاراته ديده شوند، ديگر كاراته ژاپني مهم نيست بلكه اين كاراته ايراني است كه مي تواند بر سردر ورزش هاي رزمي دنيا خوش بنشيند و خوش نشيني كند. با توجه به اينكه مسير براي المپيكي شدن هموار تر شده است، مي تواند اميدواري را در تمام كاراته كارها افزايش دهد.

براي اين آرزو عزم ها را جزم كنيم تا بازار پر تلاطم كاراته ايراني به يك بازار پر رونق، با دوام و با ارائه خدمات ويژه به همه فرزندان ايراني تبديل شود. استعدادهاي ما بايد زير سايه نمادي از امنيت فكري و ذهني به كاراته انديشه كنند تا فردايي ديگر با آفتابي ديگر براي كاراته ايراني زاده شود.

You are here: مقالات تخصصی كاراته با فرهنگ ايراني